Sól, lýstu mína leið,
svo logi sundin blá, á leiðinni til þín.
Nótt, leiðin verður greið
Mér liggur lífið á, því ég verð senn á leiðarenda.

Kominn þessa leið,
Einfaldlega til að segja þér
Án þín er ég bjargarlaus í neyð,
En ekki þegar þú ert hér hjá mér.

Fyrst, er augum á þig leit,
þá innra með mér fann, að eitthvað snerti mig
Þá, og eins vel nú ég veit,
að brim og boðaföll, gætu ekki stöðvað okkur.

Kominn þessa leið,
Einfaldlega til að segja þér,
Án þín er ég bjargarlaus í neyð,
En ekki þegar þú ert hér hjá mér.

Nú, nóttin læðist inn, og breiðir út sinn faðm,
Þú brosir til mín eins og í fyrsta sinn,
lífið byrjar hér, inn í Herjólfsdal


Kominn þessa leið,
Einfaldlega til að segja þér,
Án þín er ég bjargarlaus í neyð,
En ekki þegar þú ert hér hjá mér.

ég er svo spennt sé ykkur í dalnum á morgunn